ในผลงานที่สะเทือนอารมณ์นี้ กลุ่มทหารสวมเสื้อโค้ทฤดูหนาวหนักเดินผ่านภูมิทัศน์ที่มีหิมะปกคลุม ภาพเงาของพวกเขาชัดเจนเห็นได้ชัดเจนบนชั้นหิมะที่ปกคลุมดินแดน ตัวเรือนเคลื่อนไหวด้วยสีโทนที่เป็นธรรมชาติและหม่นหมองผสมผสานกับภูมิทัศน์ที่หนาวเย็น ข้อเสนอที่แสดงถึงความสมานฉันท์ของชีวิตทหารรวมถึงความจริงอันหดหู่ของสงคราม ท่าทางของทหารแต่ละคนเล่าเรื่องราว: ก้มศีรษะใต้ภาระของอุปกรณ์และความหนาวเย็นของพื้นที่ พวกเขาดูเหมือนราวกับเป็นเงาที่เคลื่อนที่อยู่ในอาณาจักรของผีมากกว่าที่จะเป็นบุคคลที่มีชีวิต อนุภูมิศาสตร์ทั้งหลายที่มีต้นไม้ที่มีรากกิ้วไปและไม่มียอดช่วยสร้างกรอบกระดูกที่อยู่รอบๆกลุ่ม สร้างความประพฤติให้กับบรรยากาศของความโดดเดี่ยวและความแท้จริง ศิลปินใช้การเล่นแสงและเงาอย่างช่ำชอง โดยจับภาพแสงอ่อน ๆ ของวันฤดูหนาวซึ่งทำให้ความหนาวของการเดินทางของพวกเขายิ่งชัดเจนมากขึ้น

การจัดวางองค์ประกอบเพิ่มความลึกให้กับฉาก นำสายตาของเราไปยังระยะไกลที่ซึ่งภาพเงาของผุยผงบอกใบ้ถึงการต่อสู้ที่อยู่ตรงหน้า นำไปสู่น่าจะไปสู่การเดินทางที่ไม่มีที่สิ้นสุด พาเลตสีที่มีโทนสีเทาอ่อนและน้ำตาลทำให้ความหดหู่และอากาศเย็นแสดงออกเห็นได้ชัด สังเกตได้ว่าเรื่องราวของกองทหารมันมีน้ำหนักต่อประวัติศาสตร์และภาระของการเสียสละที่พวกเขาแบกอยู่ มีความงามที่สง่างามในภารกิจเดินขบวนของพวกเขาที่ก้องอยู่ในผู้ชมเป็นเวลานานหลังจากที่พวกเขาถอยห่างออกไป ชิ้นงานนี้เชิญชวนให้เราได้สำรวจธรรมชาติของหน้าที่ที่เรามีต่อความเข้มข้นของสภาพแวดล้อมที่จัดการเพื่อแสดงเขตและนำเรื่องราวที่มักถูกมองข้ามมาแสดงให้เห็นถึงคนที่มีความสงบขณะรอในขอบเขตของสงคราม.