ฉากเปิดเผยราวกับความฝัน ความฝันอันมืดมัวและกวี หญิงสาวคนหนึ่ง โอฟีเลีย ลอยอยู่ในน้ำ ร่างกายของเธออ่อนเปลี้ยและซีดเซียว ตรงกันข้ามกับพืชพรรณสีเขียวที่ล้อมกรอบเธอ แปรงสีหลวมเกือบคลั่งไคล้ในการใช้งาน แต่รวมกันเพื่อสร้างความรู้สึกโศกเศร้าอันเงียบสงบ น้ำที่แสดงด้วยสีน้ำตาลและสีเขียววนเวียนดูเหมือนจะโอบกอดเธอ สะท้อนถึงความมืดมิดใกล้เข้ามาของการตายของเธอ การเล่นของแสงและเงาเต้นรำบนร่างกายของเธอ เน้นย้ำถึงความเปราะบางของชีวิตเมื่อเทียบกับฉากหลังของความไม่แยแสของธรรมชาติ กิ่งก้านของต้นไม้ที่ยื่นออกมาดูเหมือนจะร้องไห้ไปกับเธอ และภาพทั้งหมดทำให้เกิดความรู้สึกสูญเสียอย่างลึกซึ้ง โศกนาฏกรรมอันเงียบสงบที่ถูกจับในห้วงเวลา