งานศิลปะนำเสนอฉากชีวิตประจำวันในเมกเนส ประเทศโมร็อกโก ในปี 1832 องค์ประกอบถูกครอบงำด้วยสถาปัตยกรรม รูปทรงถูกจัดวางภายในพื้นที่อันแห้งแล้งและอาบไปด้วยแสงแดด ผนังเป็นสีเบจแบบหม่น ๆ สร้างความรู้สึกถึงความร้อนอบอ้าว ตัวเลขต่างๆ สวมเสื้อผ้าเรียบง่ายและแบบดั้งเดิมคือแกนนำของการเล่าเรื่อง ปฏิกิริยาของพวกเขา - การศึกษาท่าทาง ท่าทาง และบทสนทนาโดยนัย ชายคนหนึ่งนั่งมองผู้ชมโดยตรงด้วยสายตาที่ผ่อนคลายและไตร่ตรอง โดยมีดาบอยู่ข้างกาย การเล่นแสงและเงาภายในซุ้มประตูที่ลึก และข้อเสนอแนะของรูปต่างๆ ที่ซ่อนอยู่ในความมืด เสริมสร้างความรู้สึกของความลึกลับ สร้างความประทับใจให้ช่วงเวลาสนิทสนมและหยุดนิ่งในกาลเวลา