Önümde, folklorun ağırlığıyla dolu bir gece sahnesi açılıyor. Korku ve coşkunun bir karışımıyla yüzleri burulmuş figürlerin, ay ışığı altında bir araya gelişine çekiliyorum. Merkezdeki figür, baskın bir keçi benzeri varlık, karanlıkla vurgulanan etkileyici şekliyle meclise başkanlık ediyor. Sanatçının ışık ve gölgeyi ustaca kullanması, figürlerin zayıf özelliklerini vurgulayarak, yüzlerine kazınmış ham duyguyu öne çıkarıyor. Neredeyse fısıltıları ve giysilerin hışırtısını, kalabalığın rahatsız edici mırıltısını duyabiliyorum. Palet sessiz, ancak kompozisyona hakim olan siyahların, grilerin ve okranın ince geçişleri sayesinde drama titreşiyor ve bir huzursuzluk ve önsezi duygusu yaratıyor; bu, gecenin gizli ritüellerini ima eden, ürkütücünün görsel bir senfonisi.