Sahne, ham, neredeyse ilkel bir enerjiyle açılıyor. Geniş renk vuruşları, Bretonya'nın yoğun ışığıyla yıkanmış bir manzarayı tanımlıyor. Kompozisyon bölünmüş, ancak uyumlu, suyun enginliği, toprakla canlı ve söylenmemiş bir bağlantı kuruyor. Gökyüzü, ateşli bir turuncu, suyun mavisine karışıyor ve güneşin yoğunluğunu yansıtıyor. Basit, neredeyse çocuksu bir nitelikle sunulan bir figür, ön planda duruyor, varlığı hem dünyevi hem de esrarengiz. Bir kaz sürüsü manzarayı noktalıyor. Fırça darbeleri ağır, renkler özür dilemez, sanatçının konusuyla doğrudan etkileşiminin bir kanıtı.