Η σκηνή ξετυλίγεται με μια απαλή, σχεδόν ονειρική ποιότητα. Δύο γυναίκες είναι στο επίκεντρο, οι φιγούρες τους απαλύνθηκαν από την λεπτή εφαρμογή του χρώματος. Η μία στέκεται, με ένα καλάθι στο χέρι, το βλέμμα της στραμμένο προς τα κάτω, ίσως στην εργασία που έχει μπροστά της ή χαμένη στις σκέψεις της. Η άλλη κάθεται, απορροφημένη στη δουλειά της, με ένα άλλο καλάθι δίπλα της. Το γύρω τοπίο, αποδοσμένο σε απαλά πράσινα, κίτρινα και πινελιές λεβάντας, υποδηλώνει μια μέρα αργά το καλοκαίρι, το φως διαχέεται από έναν συννεφιασμένο ουρανό. Η τεχνική του καλλιτέχνη, μια πουαντιλιστική προσέγγιση, διασπά τα σχήματα σε μεμονωμένες πινελιές που αναμειγνύονται όταν τις βλέπουμε από μακριά, δημιουργώντας μια αίσθηση ευάερης και δόνησης. Η συνολική σύνθεση φαίνεται ισορροπημένη, αρμονική και εμποτισμένη με μια ήρεμη αξιοπρέπεια. Η παλέτα χρωμάτων είναι ήπια, αλλά η επιδέξια χρήση του φωτός και της σκιάς από τον καλλιτέχνη ζωντανεύει τη σκηνή, προκαλώντας μια αίσθηση γαλήνης και την απλή ομορφιά της αγροτικής ζωής. Το έργο είναι μια απόδειξη της ικανότητας του καλλιτέχνη να αποτυπώσει την ουσία μιας στιγμής και να μεταφέρει τα συναισθήματα που σχετίζονται με τη σκηνή.