Λουσμένη στο απαλό, λαμπερό φως ενός αργού απογεύματος, αυτή η προσωπογραφία αιχμαλωτίζει μια ήρεμη γυναίκα που κάθεται δίπλα σε έναν ήσυχο ποταμό. Το λεπτεπίλεπτο λιλά φόρεμά της, διακοσμημένο με ένα διακριτικό λουλουδένιο μοτίβο, φαίνεται να κυματίζει απαλά σαν το νερό πίσω της. Τα πινελιές του καλλιτέχνη είναι τρυφερές αλλά ακριβείς, συνδυάζοντας την εντύπωση της απαλότητας με μια ήσυχη ρεαλιστική παρουσία που σε τραβάει στην ήρεμη αύρα της. Η αντανάκλαση ενός ιστιοφόρου διακρίνεται αμυδρά στο νερό, προσδίδοντας στην σκηνή μια ονειρική, σχεδόν ποιητική ατμόσφαιρα.

Η σύνθεση ισορροπεί ανάμεσα στην ακινησία και την κίνηση — η σταθερή στάση της γυναίκας αντιπαραβάλλεται με τις ρευστές αντανακλάσεις και την ελαφριά υπόδειξη ενός αεράκιου. Η ψυχρή παλέτα από μπλε, μωβ και απαλούς πράσινους τόνους προκαλεί μια αίσθηση γαλήνιας ενδοσκόπησης, ενώ το κίτρινο τριαντάφυλλο που καρφιτσώνεται στο στήθος της προσθέτει ένα ζεστό σημείο εστίασης, υπονοώντας προσωπική σημασία ή τρυφερότητα. Το έργο αυτό, από τις αρχές του 20ού αιώνα, συνδυάζει όμορφα τον νατουραλισμό με το εντυπωσιακό ενδιαφέρον για το φως και την ατμόσφαιρα, προσκαλώντας τον θεατή να παραμείνει σε αυτήν την ήρεμη, στοχαστική διάθεση.