Dit expressieve schilderij toont een eenzame boerenvrouw die staat op een uitgestrekt veld, gekleed in eenvoudige kleding in aardetinten die naadloos opgaan in de natuurlijke omgeving. De penseelstreken van de kunstenaar zijn zacht en textuurrijk, wat een tedere indruk van het plattelandsleven creëert die zowel intiem als uitgestrekt aanvoelt. De vrouw, met haar gezicht gedeeltelijk bedekt door een hoofddoek, lijkt gevangen in een moment van stille reflectie of vermoeide pauze, waarbij ze een kledingstuk dicht tegen haar borst houdt. Achter haar werken andere figuren in de verte, hun vormen vervagen in het landschap en benadrukken zo de eenzaamheid en waardigheid van het centrale figuur. Het gedempte kleurenpalet van bruin, groen en grijs roept de ruwe, onopgesmukte schoonheid van het platteland op onder een bewolkte hemel, wat de scène een contemplatieve sfeer geeft.