Het kunstwerk dompelt ons onder in een schemerige scène aan een rivieroever. Op de voorgrond verzamelen donkere, silhouetachtige figuren zich rond een flakkerend vuur, hun vormen zijn slechts vaag gedefinieerd tegen de warme gloed van de vlammen. De kunstenaar gebruikt op meesterlijke wijze impasto, de dikke verfopbrenging, om textuur te creëren; ik kan bijna het ruwe oppervlak voelen. De rivier strekt zich uit in de verte, het water weerspiegelt de gedempte kleuren van de lucht. De penseelstreken dansen over het oppervlak en creëren een gevoel van beweging, alsof het water zelf levend is. De lucht, een mengsel van groen en geel, suggereert de overgang van dag naar nacht en draagt bij aan de melancholische sfeer.