Deze ontroerende scène vangt een moment uit het plattelandsleven, waar een jonge vrouw leunt tegen een hoge hoop vers gemaaid hooi. Haar houding, met handen aan een hark, suggereert een korte pauze midden in het werk. Binnen de beschutting van de hooiberg zitten twee kinderen rustig, met gezichten die nieuwsgierigheid en kalmte combineren. Op de achtergrond trekken twee ossen een ploeg door de vochtige aarde, geleid door een figuur in de verte, wat de gemeenschappelijke inspanning tijdens de oogst benadrukt.

De techniek van de kunstenaar is diep geworteld in het realisme, met nauwgezette aandacht voor texturen — het ruwe stro, de zachte stof van de kleding van de vrouw en de rijke, vochtige grond. Het kleurenpalet, gedomineerd door aardetinten, groen en grijs, creëert een sombere maar intieme sfeer, die duidt op bewolkte luchten en het gewicht van zwaar werk. De compositie balanceert de figuren op de voorgrond met het uitgestrekte veld, leidt de blik van de menselijke onderwerpen naar de ossen en weer terug, en weeft een verhaal van arbeid en stille volharding. Dit werk roept emotie op, wekt respect voor het agrarische leven en zijn ritmes, terwijl het de vaardigheid van de kunstenaar toont in het combineren van verhaal en naturalisme.