Deze delicate aquarel toont een intieme scène van twee vrouwen; één staat en leest van een blad papier op een klein tafeltje, de ander zit op de grond naast haar. De staande vrouw draagt een lichtvloeiende jurk met jas en heeft een ingewikkelde haarstijl die typerend is voor de 18e eeuw. De zittende vrouw draagt een bruine jurk en een hoed versierd met veren, met een zachte glimlach en een serene blik die uitnodigt tot contemplatie. De achtergrond combineert zacht de lucht en het gebladerte in gedempte tinten blauw en groen, waardoor een rustige pastorale sfeer ontstaat die de figuren gracieus omlijst. De kunstenaar gebruikt fijne, vloeiende lijnen en subtiele kleurgradaties die de textuur van de stoffen en de zachtheid van het landschap oproepen, en zo de scène een gevoel van huiselijke intimiteit en sociale elegantie geven, typisch voor die periode.

Met beheersde maar levendige penseelstreken vangt dit werk niet alleen de details van de late 18e-eeuwse mode, maar ook de stille kameraadschap tussen de twee vrouwen, wellicht een moment van poëzievoordracht of privécommunicatie. De houdingen — het aandachtig vooroverbuigen van de lezer en de ontspannen houding van de luisteraar — suggereren een tijdloos moment. De historische context weerspiegelt de interesse van die tijd in sociale rituelen en verfijnde vrijetijdsbesteding, waarbij lezen en kunst werden gezien als vermaarde culturele activiteiten. De zachte licht- en schaduwcontrasten en het delicate kleurenpalet benadrukken een subtiele emotie: rustige nieuwsgierigheid en serene zelfverzekerdheid, die een moment van elegante intimiteit en vrouwelijke gratie vastleggen.