Het onderwerp, een vrouw van verfijnde elegantie, is vastgelegd in een moment van serene contemplatie. Ze zit, badend in een zacht, diffuus licht dat lijkt te stralen van binnenuit, haar blik lichtjes uit het midden, alsof ze verzonken is in haar gedachten. Haar kleding is een studie van delicate texturen: een vloeiende witte jurk met volumineuze mouwen, waarover een lichte, bijna doorschijnende stof is gedrapeerd, wat de portret een etherische kwaliteit geeft. Een grote, slappe hoed siert haar hoofd, waarvan de brede rand een zachte schaduw werpt, en die de zachte en bijna doorschijnende stof van haar kleding aanvult. In haar handen houdt ze een viool, waarvan de warme houttinten een opvallend contrast vormen met het koele, bleke palet van haar kleding en teint. De strijkstok, die delicaat wordt vastgehouden, suggereert een recente uitvoering of een pauze in de oefening.