In dit indrukwekkende stilleven steekt de kruiwagen prominent af tegen een diepe groene achtergrond, wat de scène omhult in een mysterieuze aura. De grove, textuur-rijke borstels geven een gevoel van beweging en een tastbare kwaliteit die de kijker aantrekt; elke streek lijkt leven te geven aan dit eenvoudige onderwerp. De kleurenpalet neigt naar diepe groenen en zwarten, wat gewicht aan de compositie toevoegt. De vorm van de kruiwagen is weergegeven in donkere tinten, licht benadrukt, en onthult zijn robuuste structuur, terwijl het een glimp biedt van het emotionele landschap dat Van Gogh vaak afbeeldde—laat de emotie van eenzaamheid en introspectie zien.

Terwijl de ruimte om de kruiwagen wat krap aanvoelt, draagt dit bij aan de nadruk op het hoofdonderwerp, wat de werkdruk en de inactiviteit daarover suggereert. Een glimp van een mand in de voorgrond suggereert een leven van hard werken, dat misschien de dagelijkse worstelingen van het landleven vertegenwoordigt. Van Gogh's kleurkeuze roept een emotionele reactie op; ondanks de eenvoud hiervan, spreekt dit stuk volumes over doorzettingsvermogen en de intense stilte van handarbeid. geschilderd in een periode waarin hij de thema's van moeilijkheden en bestaan verkende, illustreert dit werk hoe alledaagse voorwerpen diepere betekenis kunnen krijgen door de lens van een gepassioneerde kunstenaar.