Portret ukazuje kobietę elegancko siedzącą w ciemnej, skomplikowanej sukience, która otula jej sylwetkę. Tekstura materiału jest prawie namacalna, a pociągnięcia pędzla artysty nadają ubraniu bogaty, namacalny charakter. Głęboka czerń jej sukni pięknie kontrastuje z jej bladym odcieniem, kierując wzrok widza na jej spokojną twarz. Użycie koloru i światła przez Renoira tworzy eteryczny blask wokół jej twarzy, sugerując subtelne wewnętrzne życie i głębię postaci.

Za nią tło stanowi wir przytulnych odcieni czerwieni i pomarańczy, które pulsują ciepłem; otula ją jak delikatny uścisk. Ten wybór tła podkreśla jej sylwetkę, pozwalając jej obecności się wyróżniać, a jednocześnie pozostaje harmonijnie zintegrowana z płótnem. Uwaga poświęcona detalom jej biżuterii—delikatna bransoletka, która lekko błyszczy—dodaje odrobinę wyrafinowania. Ten portret nie jest tylko przedstawieniem, ale doświadczeniem zmysłowym, które wywołuje uczucia intymności i refleksji, personifikując piękno codziennego życia pod koniec XIX wieku.