W tym poruszającym dziele sztuki dwie eteryczne postacie pochylają się nad błyszczącym stawem, a ich cechy są oświetlone delikatnym światłem niewidzialnego słońca. Subtelna gra pastelowych kolorów w ich szatach—jedna ubrane w lawendowy drap, druga w delikatny róż—odbija łagodne urok sceny. Gdy zaglądają do wody, widz zostaje wciągnięty w ich intymną chwilę, głęboki miks ciekawości i melancholii. Waterhouse świetnie uchwyca płynność ich form, jakby były jednocześnie częścią krajobrazu i lekko od niego oddzielone, niemal jakby mogły w każdej chwili unieść się w powietrze—eteralne połączenie z mitologicznymi tematami, które artysta często bada.

Bujna sceneria, przetykana zielenią i delikatnymi kwiatami, jeszcze bardziej podkreśla to poczucie nierealności. Elementy natury wydają się otaczać te figury, tworząc harmonijną, ale kruchą równowagę między rzeczywistością a czarującym królestwem mitologii. To dzieło głęboko rezonuje; wywołuje uczucia nostalgii i spokoju, przywołując opowieści o utraconej miłości i dawnych legendach. To arcydzieło, subtelnie bogate w teksturę i emocje, ukazuje zdolność Waterhouse'a do splatania mistycyzmu z tym, co znane, zapraszając widza do świata, w którym piękno i ulotność współistnieją.