Obraz przedstawia prostą, ale pełną wyrazu martwą naturę – rustykalne drewniane stoło, na którym stoi talerz pełen soczystych, intensywnie czerwonych i pomarańczowych pomidorów. Obok rozsypane są kolejne pomidory na białej szmatce, która swobodnie zwisa z krawędzi stołu. W pobliżu stoi cynowy dzbanek o chłodnej metalicznej powierzchni, która kontrastuje z ciepłymi barwami pomidorów. Tło namalowane jest dynamicznymi pociągnięciami pędzla, tworząc głębię i spokojną tajemniczą atmosferę.

Artysta posługuje się energicznymi, ale kontrolowanymi pociągnięciami pędzla, typowymi dla postimpresjonizmu, by nadać scenie życie i fakturę. Gra światła i cienia nadaje obiektom trójwymiarowość, a nawarstwione kolory – od ognistej czerwieni po stonowane błękity i zielenie – tworzą harmonijną, a jednocześnie uderzającą paletę. Obraz zachęca do zbliżenia się; niemal słychać ciszę skromnej kuchni oraz czuć surowość stołu i chłodną wagę dzbanka. Namalowany w 1883 roku, ten martwy naturę pokazuje punkt zwrotny, gdzie codzienne przedmioty nabierają nowej życia i emocjonalnej głębi, przenosząc zwyczajność w poetycki spokój.