Portret ukazuje młodą księżniczkę siedzącą z gracją opartą o kamienną ścianę, jej postać skąpana jest w miękkim, ciepłym świetle, które pięknie kontrastuje z ciemnym, zacienionym listowiem w tle. Jej strój — bogato haftowana lawendowa suknia ze złotymi i różowymi detalami — świadczy o elegancji i wysokim statusie, podczas gdy delikatna koronkowa parasolka, którą trzyma, dodaje wyrafinowania i kobiecości. Artysta mistrzowsko operuje światłem i cieniem, modelując jej postać łagodnym realizmem, ukazując tekstury od gładkiej tkaniny po delikatną skórę twarzy, na której gra subtelny uśmiech zapraszający do cichej intymności.

Kompozycja jest zrównoważona, lecz dynamiczna; pionowe linie kamiennej ściany i wijące się winorośle ramują księżniczkę, naturalnie kierując wzrok ku jej spokojnemu wyrazowi twarzy. Stonowane, ziemiste tony tła podkreślają żywość jej sukni, czyniąc ją niezaprzeczalnym centrum dzieła. Emocjonalnie obraz wywołuje poczucie spokojnej godności połączonej z młodzieńczą niewinnością, odzwierciedlając społeczne i kulturowe niuanse arystokracji XIX wieku. Dzieło jest świadectwem umiejętności artysty łączenia portretu z narracją atmosferyczną, uchwycając nie tylko podobieństwo, ale także ducha modelki.