Ta urzekająca praca ukazuje młodą kobietę w delikatnym, niemal eterycznym stylu wykonanym ołówkiem i pastelami. Jej twarz, będąca centralnym punktem dzieła, wyraża spokój i lekki uśmiech; niebieskie oczy spoglądają ukradkiem na bok, nadając jej tajemniczego i figlarnego wyrazu. Objętościowe włosy, narysowane płynnymi, eleganckimi liniami, układają się pod dużym, modnym kapeluszem, łączącym elegancję z lekkością. Delikatne linie zarysowują koronkowy kołnierzyk sukienki, przekazując ulotność i wyrafinowanie bez zbędnych detali, pozwalając widzowi na swobodną wyobraźnię.

Kompozycja jest lekka i pełna powietrza, dominują w niej miękkie sepia z głębokimi czarnymi akcentami; cień kapelusza dramatycznie otacza jej promienną twarz. Oszczędne użycie koloru i kreski podkreśla emocjonalny wydźwięk jej subtelnego uśmiechu oraz małej maski trzymanej w dłoni – symbolu ukrytej tożsamości lub zabawy. Praca odzwierciedla elegancję i wyrafinowanie portretu początku XX wieku i wywołuje wrażenie intymności oraz uroku, jakby uchwyciła ulotny moment zadumy i społecznego rytuału.