Portret przedstawia młodą kobietę siedzącą bokiem na krześle, której spojrzenie pełne jest delikatnej pewności siebie, spotykając wzrok widza. Jej bogato teksturowane, zachowane w objętości włosy oprawiają twarz wykonaną delikatnymi, lecz wyrazistymi liniami. Artysta mistrzowsko łączy węgiel i czerwony kredowy ołówek, tworząc dynamiczną grę pomiędzy silnym cieniowaniem liniowym a ciepłymi akcentami podkreślającymi kontury jej płaszcza i rysów twarzy. Tło jest luźno nakreślone wzorem półkolek, które wysuwają postać do przodu, eksponując objętość i głębię bez przytłaczania sceny.

Ten rysunek emanuje intymnością i spontanicznością — jak zatrzymany moment w czasie, zapraszając do zastanowienia się nad myślami lub osobowością modelki. Warstwy ciemnych linii pięknie kontrastują z miękkim modelowaniem twarzy, wywołując emocje i żywą obecność. Praca odzwierciedla stylową finezję i urok portretów końca XIX wieku, łącząc realizm z impresjonistyczną lekkością, stanowiąc świadectwo wyrafinowanego rysunku i subtelnej sztuki uchwycenia ludzkiego charakteru wykraczającego poza sam wizerunek.