Krajobraz rozwija się z cichą prostotą; słoneczne, otwarte pole wita wzrok. Mocny, wysuszony słońcem stóg siana zajmuje centralne miejsce, jego kształt zmiękczony rozproszonym światłem mglistego popołudnia. Artysta używa szerokich, teksturowanych pociągnięć pędzla, tworząc poczucie objętości i głębi oraz nadając scenie dotykową jakość, jakby można było wyciągnąć rękę i poczuć szorstką fakturę siana.

Poza bezpośrednim pierwszym planem, gospodarstwo znajduje się wśród bujnej zieleni. Dach, skąpany w ciepłym świetle słonecznym, stanowi wizualny kontrapunkt dla chłodnych tonów nieba. Kompozycja jest umiejętnie zrównoważona; symfonia naturalnych elementów ułożonych w idealnym, przyjemnym porządku. Jest poczucie cichego zadowolenia; atmosfera szepcze o spokoju, jaki można znaleźć w życiu wiejskim.