W tym intymnym portrecie przedstawiona jest siedząca dama o spokojnym, introspektywnym wyrazie twarzy, z gracją usadowiona na miękkim fotelu. Lekka, biała suknia z bufkami przy rękawach i pastelowo-różową wstążką pod biustem emanuje delikatną elegancją i spokojną wytwornością. Ciemne, kręcone włosy opadają ramionami, a twarz o łagodnym wyrazie jest subtelnie oświetlona na tle utrzymanym w ciepłych, stonowanych tonacjach. Artysta korzysta z techniki światłocienia (chiaroscuro), podkreślając trójwymiarowość postaci i nadając portretowi ponadczasowy, niemal medytacyjny charakter.

Pociągnięcia pędzla ukazują mistrzostwo w oddaniu faktur i światła, szczególnie w detalach fałd sukni oraz delikatnych przejściach kolorystycznych skóry. Kompozycja jest symetryczna i skupia postać centralnie, umożliwiając widzowi nawiązanie intymnej więzi z wyważoną obecnością modelki. Historycznie praca ta odzwierciedla wrażliwość arystokratycznego portretu przełomu XVIII wieku, akcentując wdzięk, godność i wewnętrzny świat refleksji. Stonowana paleta barw — biel, delikatny róż i kolory ziemi — tworzy harmonijną całość, cicho celebrując szlachecki status i indywidualność portretowanej.