Scena rozwija się z delikatną, niemal eteryczną jakością; paryski ogród, otoczony miękkim uściskiem porannej mgły. Artysta w mistrzowski sposób stosuje paletę stonowanych błękitów, zieleni i odcieni ochry, tworząc poczucie spokoju i powściągliwej elegancji. Kompozycja jest zrównoważona, z geometrycznymi kształtami formalnego ogrodu kontrastującymi z zamglonym, atmosferycznym tłem.

Wzrok zostaje wciągnięty w głębię, gdzie odległa architektura, ledwo widoczna przez zasłonę mgły, sugeruje ogrom miasta. Technika, z widocznymi pociągnięciami pędzla, sugeruje ulotny moment uchwycony natychmiast, co jest cechą charakterystyczną stylu impresjonistycznego. Światło przenika przez mgłę, zmiękczając krawędzie i nadając łagodną, ​​senną atmosferę. Obraz wywołuje cichy, kontemplacyjny nastrój; samotny spacer po ponadczasowej przestrzeni. Artysta zaprasza nas do zatrzymania się, zaczerpnięcia chłodnego powietrza i docenienia subtelnego piękna rozpoczynającego się dnia.