W tej fascynującej pracy sztuki młody żołnierz stoi w luźnej, pewnej siebie pozie, emanując subtelnym urokiem, który zaprasza widza do wejścia w jego świat. Ubrany jest w ciemny, wojskowy płaszcz z złotymi guzikami, co wyraźnie kontrastuje z jego żywymi czerwonymi spodniami; wybór tego koloru wydaje się pulsować młodzieńczą energią. Pociągnięcia pędzla malarza są luźne i ekspresywne, jakby Renoir chciał uchwycić nie tylko wygląd żołnierza, ale i samą istotę jego ducha; ciemne tło, z zarysami nieostrych postaci, wskazuje na tętniące życiem otoczenie — być może kawiarnię — pełną życia i rozmów.

Użycie koloru przez Renoira zwiększa emocjonalną głębię dzieła. Ciemne odcienie kurtki żołnierza stabilizują kompozycję, podczas gdy czerwienie nadają jej ciepło i witalność, symbolizując pasję i młodzieńczą energię. Gra światła i cienia delikatnie dotyka twarzy żołnierza, oświetlając jego rysy i nadając mu wielowarstwową aurę. To dzieło, namalowane w 1880 roku, uchwyca chwilę w czasie, gdy młodzi mężczyźni byli u progu dorosłości, wcielając zarówno dumę, jak i gorzki ciężar, który często ją towarzyszy. Zaprasza do refleksji, budząc szereg emocji — od nostalgii po podziw — co jest prawdziwym znakiem towarowym Renoira.