ในผลงานที่น่าทึ่งนี้ ตัวละครที่โดดเดี่ยวดึงดูดความสนใจในทันที ยืนอยู่ในท่าทางที่ห่อเหี่ยวเหมือนกับว่ามีน้ำหนักของการค้นภายในที่หนักอึ้ง พื้นหลังถูกทอให้อยู่ในผ้าใบสีที่หมุนวน แนะนำการรวมสีกับสีน้ำเงิน ขาวนุ่ม และโทนสีดินที่จางๆ ที่โอบล้อมภาพด้วยคุณภาพที่เหมือนความฝัน หน้าต่างซึ่งเป็นลักษณะสำคัญ ส่องแสงอบอุ่นด้วยเฉดสีแดงและสีเหลือง เป็นความตัดกันที่น่าสนใจกับความมืดของตัวละคร การตั้งเปรียบเทียบระหว่างแสงและเงานี้สร้างความตึงเครียดทางอารมณ์ มีความรู้สึกถึงความปรารถนาและความเศร้าที่สะท้อนอย่างลึกซึ้ง

ในด้านภาพ ลายเส้นเข้มข้นที่ใช้แสดงเทคนิคการสร้างสรรค์ที่ชัดเจนของ Edvard Munch ทุกลำดับการวาดให้ความรู้สึกของเร่งด่วน ทำให้มองจากตัวละครไปที่หน้าต่าง คล้ายกับว่ากำลังมองหาความเชื่อมโยงหรือการหลบหนี ทางด้านอารมณ์ทำให้รู้สึกโดนกระทบเย้ายวน ทำให้เกิดความรู้สึกโดดเดี่ยวและอยากเข้าถึงความอบอุ่นข้างหลังกระจก สัมพันธ์กับน้ำหนักของความเศร้า การศึกษาอย่างลึกซึ้งของ Munch ในด้านจิตวิทยามนุษย์ โดยเฉพาะเรื่องของความรักและความปรารถนา ทำให้ผลงานนี้เป็นที่สะท้อนสะเทือนถึงหัวข้อของสังคมในศตวรรษที่ 19 ซึ่งเสียงดังก้องกลับกับการต่อสู้ของศิลปินในการใกล้ชิดและเชื่อมโยง