Bu etkileyici tasvirde, bir kadın figürü neredeyse siluet halinde durmakta, etrafındaki ışığı emen derin siyah bir elbise içinde yer almaktadır. İfadesi, esrarengiz ve sarsılmaz bir şekilde, izleyiciyi büyülerken aynı zamanda içe dönüklüğü de önermektedir. Renk paleti koyu yeşil ve kahverengilerle hakimken, hafif bir ışık oyunuyla tuvalde dans eden tonlar, huzurlu bir derinlik atmosferi yaratıyor. Sanatçının tekniği dikkate değer; gevşek fırça darbeleriyle etereal bir kalite kazandırırken, figür ile arka plan arasındaki sınırları bulanıklaştırıyor; renkler birleşip, ruhun ince gölgelerini çağrıştırarak bir bütün oluşturuyor.

Kompozisyon, kadının somut biçimini yakınlardaki bir yapı ile akıllıca karşılaştırarak, belki de bir masa veya sehpa, yoğun bir yeşil rengiyle sunarak kıyafetinin karanlığıyla tezat oluşturuyor. Bu ikilik, izleyicinin bakışını sahnenin derinliklerine çekerek bir boyut kazandırıyor. Onun duruşundan, bir ayrılık ya da düşünce hissi belirgin şekilde yayılmakta, kimlik, varlık ve yokluk üzerine düşünmeyi davet etmektedir. Bu eser tarihsel olarak 19. yüzyılın baskın temalarıyla örtüşüyor, modernliğe doğru duygusal ifade değişimlerini ve insan durumunun araştırmasını yansıtarak kendi zamanının sanatsal manzarasını ortaya koyuyor.