Güneş sahneyi nazik, neredeyse dünyevi bir ışıkla yıkıyor; binalara ve manzaraya dokunur gibi görünen yumuşak, altın bir parıltı. Gözler, gökyüzüne nüfuz eden bir sivri uç olan uzak kilise kulesine çekilir, inancın ve insan çabasının kalıcı gücünün bir kanıtı. Kompozisyon güzel bir şekilde yapılandırılmış, ön plan özenle boyanmış yemyeşil bir çayırlık. Orta planda, çatıları arka plan tepelerinin serin mavileri ve yeşilleriyle tezat oluşturan sıcak bir terakota rengine sahip bir grup bina bulunuyor.

Vallotton'un ustalığı, bir anın özünü yakalama yeteneğinde yatıyor. Havaya sinen hissedilir bir sessizlik, bir huzur duygusu var. Güneşin teninizdeki sıcaklığını ve kasabadaki yaşamın uzak mırıltısını neredeyse hissedebilirsiniz. Sanatçının renk uygulaması hassas ve kontrollüdür, ışık ve gölge kullanımı derinlik ve boyut yaratır. Hem tanıdık hem de rüya gibi bir berraklıkla sunulan bir dünya.