Sahne, yemyeşil bir manzaranın kucağında yakalanmış bir an gibi, rüya gibi bir kalitede ortaya çıkıyor. Neredeyse dünyaya ait olmayan bir figür, muhteşem, koyu mavi bir atı işaret ediyor; sırtında, çıplak ve rahat bir genç kadın, eyerin yanında oturuyor. Sanatçının kasıtlı fırça darbeleri, anlatı içinde bir duraksama, bir dinginlik hissi yaratır. Yumuşak, harmanlanmış renkler uyumlu bir denge yaratır. Toprak onların arkasında uzanır. Diğer iki figür, basit kumaşlara sarınmış, ayakta duruyor, varlıkları ortak bir tefekkür anı, ya da belki sessiz bir gözlem duygusuna katkıda bulunuyor. Tüm sahne güçlü, çağrıştıran bir etkiye sahip.