Eser, izleyiciyi puslu bir sabahı veya sakin bir akşamı anımsatan yumuşak, dağınık bir ışıkla sarıyor. Nehir kıyısındaki binalar parıldıyor gibi görünüyor, şekilleri aşağıdaki su yansımalarına karışıyor. Baskın renkler soğuktur – maviler, leylaklar ve yeşiller – ancak binaların sarımsı kahverengisi ve su yüzeyinde dans eden altın rengi ışık gibi daha sıcak tonların dokunuşlarıyla iç içedir. Sanki sanatçı, geçici bir anı, sakin bir sahnenin geçici güzelliğini yakalamış gibi.

Küçük, farklı noktalar kullanılarak boyanın titizlikle uygulanması, bir doku ve hareket hissi yaratır. Uzaktan bakıldığında, bu noktalar karışarak uyumlu bir görüntü oluşturur; yakından bakıldığında, her bir rengin canlılığını ortaya çıkarır. Sanatçının tarzının merkezinde yer alan bu teknik, sahneye narin, neredeyse dünyevi bir nitelik kazandırır. Kompozisyon dengelidir, mimari ve aynalı su, bakışı yönlendiren doğal bir ritim sağlar. Genel etki, dinginlik ve sessiz tefekkür, dünyanın gürültüsünden bir soluklanmadır.