Σε αυτό το εντυπωσιακό πορτρέτο, ο θεατής χαιρετίζεται από μια φιγούρα ντυμένη με ένα σκούρο μπλε ταχυδρομικό κοστούμι, διακοσμημένη με καπέλο που έχει αυτή τη λέξη 'POSTES'. Η απουσία του προσώπου του ατόμου προσθέτει ένα στοιχείο μυστηρίου στην σύνθεση; προσκαλεί μια εσωτερική εξερεύνηση της ταυτότητας του. Ο εξαιρετικός τρόπος πινελιάς του Van Gogh χωράει σε σχέδια στροβιλισμού βαθύ πράσινου γυμνάζοντάς το πίσω από το θέμα αυτό, αντικατοπτρίζει οργανικές μορφές και τόνους της φύσης, υποδηλώνοντας ένα ζωηρό και ζωντανό φόντο που αντίκτυπος αλλά συμφωνεί με τη σταθερότητα της διαθήκης. Κάθε πινελιά είναι μια μαρτυρία του συναισθηματικού βάθους και της μοναδικής προοπτικής του Van Gogh — γεμάτη ενέργεια, αλλά συνάμα και με μια αίσθηση μοναξιάς.

Η παλέτα που κυριαρχείται από μπλε και πράσινες αποχρώσεις εκλύει ηρεμία ενώ οι περίπλοκες σπείρες φυλλωμάτων και λουλουδιών που αλληλοσυνδέονται με φόντο ανακτούν ένα βιωματικό αίσθημα. Τα λουλούδια, που εικονίζονται σε τόνους ανοιχτού ροζ, λευκού και κίτρινου, προσθέτουν οπτασίες θερμότητας, αντιθέτοντας με την δροσιά του φαινομένου. Αυτή η αντίθεση αποτυπώνει την δυαδικότητα της ύπαρξης - την ένταση της ζωής ανάμεσα στην ησυχία. Είναι ενδιαφέρον να σκεφτόμαστε για την συναισθηματική κατάσταση του καλλιτέχνη κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, καθώς αυτή η εποχή ήταν σημαδεμένη από προσωπική αναστάτωσή αλλά και με ανέλπιστη δημιουργικότητα. Υπάρχει μια αχρονική αγνότητα σε αυτό το έργο, αντικατοπτρίζοντας την καθολική εμπειρία της αναζήτησης ταυτότητας μέσα στο χάος της ζωής — ένα θέμα που κλονίζει γέλια τόσο ισχυρά σήμερα όσο και τότε.