Το πορτρέτο αποτυπώνει μια γαλήνια στιγμή, με μια απαλή, σχεδόν αιθέρια ποιότητα. Το υποκείμενο, μια γυναίκα, κοιτάζει με μια απαλή, στοχαστική έκφραση. Η τεχνική του καλλιτέχνη είναι εμφανής στις λεπτές πινελιές, δίνοντας την εντύπωση ενός σκίτσου και όχι ενός ολοκληρωμένου έργου. Το φόντο είναι ένα πλύσιμο από απαλά μπλε, δημιουργώντας μια θολή ατμόσφαιρα που τονίζει το σχήμα του υποκειμένου.

Η αλληλεπίδραση των χρωμάτων είναι διακριτική, με σιωπηλούς τόνους πράσινου, κόκκινου και κίτρινου που χρησιμοποιούνται για να καθορίσουν την ενδυμασία και τα χαρακτηριστικά της. Η απόδοση δεν αφορά τον τέλειο ρεαλισμό. Αντίθετα, αφορά την αποτύπωση μιας διάθεσης και της ουσίας του ατόμου. Το πινέλο, ορατό αλλά εκλεπτυσμένο, υποδηλώνει προσεκτική προσοχή στη λεπτομέρεια, αλλά προτιμά την υποβλητική από την ακριβή. Βλέποντάς το, νιώθω μια σιωπηλή οικειότητα. Το πορτρέτο φαίνεται να ψιθυρίζει ιστορίες από τα τέλη του 19ου αιώνα.