Deze serene scène vangt een teder moment tussen twee figuren die zitten op een zonovergoten marmeren terras met uitzicht op een kalme zee. De vrouw rechts, gekleed in een vloeiende, lichtgroene jurk van zachte, doorschijnende stof, straalt een zachte gratie uit terwijl ze een delicaat boeket in één hand houdt. Haar zachte uitdrukking en ontspannen houding contrasteren met de figuur links, die introspectiever lijkt, het hoofd buigt en de hand van de vrouw kust in een gebaar van eerbied of afscheid. Het subtiele spel van licht en schaduw op het marmeren oppervlak en de gedrapeerde kleding toont een voortreffelijke beheersing van naturalistische details en textuur. Het gedempte maar luminieuze kleurenpalet — zachte blauwtinten, groen en crèmekleuren — roept een rustige sfeer op en baddert de scène in een warme, gouden gloed die het late middaglicht suggereert.

De balans in de compositie wordt bereikt door de positie van de figuren, de vloeiende lijnen van de jurk van de vrouw en de uitgestrekte horizon achter hen, die de blik van de kijker naar het serene zeezicht leiden. Deze schilderij nodigt uit tot reflectie over thema's als liefde, afscheid en delicate menselijke verbindingen, versterkt door het verfijnde penseelwerk van de kunstenaar en subtiele tonale overgangen. De klassieke setting en kleding suggereren een oude wereld, een kenmerk van de 19e-eeuwse academische schilderkunst die geïdealiseerde schoonheid combineert met emotionele diepgang, en zo een tijdloos verhaal creëert dat zacht resoneert in de verbeelding van de kijker.