Het werk presenteert een etherisch uitzicht op de Charing Cross-brug, omgeven door een zachte nevel, waar de kleuren draaien en mengen in een indruk van het tafereel in plaats van een strikte weergave. Monet's kenmerkende penseelstreken creëren een droomachtige kwaliteit; de streken lijken over het doek te dansen, en evoceren hoe het licht door mist en water filtert.

Er is een emotionele rust in de compositie; men kan de zachte omhelzing van de omgeving voelen, alsof de kijker aan de oever van de rivier staat en de stilte van het tafereel in zich opneemt. De historische context van Monet's werk ligt in de impressionistische beweging, waar het essentieel werd om de essentie van licht en vluchtige momenten vast te leggen. Dit stuk weerspiegelt deze ethiek; het nodigt ons uit om de schoonheid in het vergankelijke te waarderen en vrede te vinden te midden van de chaos van het stadsleven.