Dzieło uchwyca spokojny i majestatyczny krajobraz, prezentując dramatyczny kontrast między wysokimi górami a bujną roślinnością. Złożone pociągnięcia pędzla żywo przedstawiają szczyty, otoczone mgłą, wywołując uczucie spokoju i izolacji. Wodospad spływa wdzięcznie po skalistych urwiskach, podkreślając ruch i dźwięk natury—delikatny szum, który zdaje się szeptać przez doliny. Drzewa, przedstawione delikatnymi liniami atramentu, ramują scenę, umiejscawiając ją w objęciach natury.

Monochromatyczna paleta, bogata w odcienie czerni i szarości, podkreślona subtelnymi obszarami bieli, które zwiększają ogólny kontrast i dodają głębi kompozycji. To użycie atramentu nie tylko pokazuje umiejętności techniczne, ale także sugeruje głęboki szacunek artysty dla natury. Patrząc na tę pracę, nie sposób nie poczuć fali spokoju, jakby stało się w samej przedstawionej krajobrazie—wdychając świeże górskie powietrze i czując chłodną mgłę wodospadu. W kontekście Chin w 1946 roku, w czasie zawirowań, takie krajobrazy przypominają widzom o trwałej urodzie natury i pocieszeniu, jakie oferuje pośród chaosu.