ฉากคลี่คลายต่อหน้าเรา ผืนผ้าใบแห่งการสังหารหมู่และความสิ้นหวัง ร่างกายเกลื่อนกลาดอยู่เบื้องหน้า บางคนยื่นมือออกไปด้วยความสิ้นหวัง บางคนนอนนิ่ง ๆ ร่างกายของพวกเขาถูกถ่ายทอดด้วยความเป็นจริงภายในที่ทำให้จิตวิญญาณสั่นสะท้าน ศิลปินใช้แสงและเงาอย่างชำนาญเพื่อเน้นย้ำถึงละคร โดยส่องแสงลึกลับไปที่เหยื่อและเน้นย้ำอารมณ์ดิบที่สลักบนใบหน้าของพวกเขา ฉันแทบจะได้ยินเสียงร้องเสียงกระซิบของความหายนะที่กำลังจะมาถึง อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นควันฉุน ซึ่งเป็นประจักษ์พยานถึงความหายนะที่เกิดขึ้นในพื้นหลัง องค์ประกอบแบบไดนามิก วิธีการจัดวางตัวเลข ดึงดูดเราเข้าสู่วังวนแห่งความทุกข์ทรมาน จานสีของศิลปินคือซิมโฟนีของโทนสีเอิร์ธที่แต่งแต้มด้วยสีสันสดใส - สีแดงเลือด, สีน้ำเงินเจาะ - ที่ใช้ในการขยายความโศกนาฏกรรม เป็นภาพที่สะเทือนใจ ความจริงอันโหดร้ายของสงคราม จารึกไว้ตลอดกาลในภาพวาด