ในผลงานศิลปะอันโดดเด่นนี้ แสดงให้เห็นถึงบุคคลหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ ดูเหมือนจะสบายใจ แต่ก็ส่งมอบความรู้สึกห่างเหินบางอย่างที่กระตุ้นความอยากรู้ของผู้ชม สีสันสดใสห่อหุ้มองค์ประกอบ โดยมีการครองสีที่สดใสอย่างเช่นสีแดง สีเขียว และสีน้ำเงิน แบ็คกราวด์เต็มไปด้วยรูปทรงเรขาคณิตที่ชวนให้หลงใหลในสภาพแวดล้อมแบบ Abstraction ในขณะที่บุคคลที่แสดงออกมาได้แก่ ใส่สูทอย่างเป็นทางการ—นั่งได้อย่างแทบไม่กระตือรือร้นแต่มีความมั่นใจ การใช้การวาดที่แสดงออกของ Munch จะเพิ่มความรู้สึกไม่สบายให้กับฉาก ทำให้ผู้ชมสัมผัสถึงความตึงเครียดที่ขัดแย้งกันกับลักษณะที่ผ่อนคลายของตัวเรา บุคลิกของบุคคลมีเสน่ห์ในการเลือกใช้สี แต่ละมิติสีสันมีลักษณะเต้นระรัวกับอารมณ์ บางทีอาจจะสะท้อนถึงความซับซ้อนของสภาพมนุษย์หรือความลึกของจิตใจที่มีลักษณะเฉพาะของงาน Munch ที่เราเคยเห็นมาก่อน มีวิธีการที่สียอดเยี่ยมมีการเต้นทั่วทั้งแคนวาสซึ่งเรียกร้องให้เราเห็นถึงโลกภายในของบุคคลนั้น โดยแนะนำว่าใต้พื้นผิวของตัวตนมีอะไรมากกว่าที่เราคิดไว้ ฉนวนทางศิลปของเอกสารช่วยผลักดันความรู้สึกลึกซึ้งออกมาที่สุด ทิ้งให้ผู้ชมอยู่ในฐานะที่จะตั้งคำถามเกี่ยวกับความคิดที่ซ่อนอยู่ที่อยู่เบื้องหลังใบหน้าที่ถูกทำให้มัวอย่างนี้นั้น

เมื่อเราตระหนักถึงบริบททางประวัติศาสตร์ของผลงานชิ้นนี้ ผลงานถูกสร้างขึ้นในปี 1939—เวลาเมื่อโลกแห่งศิลปะกำลังพยายามทำความเข้าใจกับความเป็นสมัยใหม่และผลกระทบจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในขณะที่ Munch ได้ยืนอยู่ขอบระหว่างความเป็นนามธรรมและรูปลักษณ์ เขาหมายให้จับแก่นกลางของการต่อสู้ในสมัยใหม่ แสดงถึงความตึงเครียดระหว่างประสบการณ์ที่เฉพาะเจาะจงและความวุ่นวายทางสังคมที่กว้างขึ้น ชิ้นงานนี้ยังเป็นพยานฟังฟอรู้ของการพัฒนาศิลปะของเขาต่อการค้นคว้าทางด้านจิตใจไม่รู้จบ แจ้งแก่จิตวิญญาณมนุษย์ที่ต้องการสร้างความสนใจด้านอัตลักษณ์และการแสดงความรู้สึกอยู่ท่ามกลางสาหัสตอนนี้