ในผลงานที่น่าสะพรึงนี้ มีสองบุคคลอยู่ในสุสานในยามย่ำค่ำ ซึ่งแต่ละคนห่อหุ้มด้วยสีสันที่เงียบสงบซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงบรรยากาศแห่งความโศกเศร้าและการสะท้อน หลังฉากข้างหน้า ผู้หญิงคนหนึ่งโน้มตัวทำงาน โดยสวมชุดดั้งเดิม หันหลังให้กับผู้ชม โดยมีการเคลื่อนไหวที่เข้มงวดและจริงจัง เธอถือจอบ กำลังเตรียมดินสำหรับการฝังอีกครั้ง แสง Softer ของพระอาทิตย์ตกโอบล้อมขอบของเธอ ทำให้เกิดความแตกต่างเล็กน้อยกับสิ่งแวดล้อมที่มืดมิด การมีอยู่ที่แตกต่างกันของผู้หญิงที่สอง ซึ่งนั่งสง่างามและสวมใส่ชุดไว้ทุกข์ที่หนักหน่วง ทำให้เกิดบรรยากาศของการเก็บเกี่ยวความคิดของตัวเอง ดวงตาของเธองึกหรือเงยขึ้นสู่ภายนอก เสริมแนวคิดว่าจะได้รับช่วงเย็นไปยังเศร้าอย่างสันติที่โดนเสียงที่ใจถึง; เธอเหมือนกำลังพิจารณาความสูญเสียในเวลาอันสั้น รู้สึกถึงน้ำหนักการสูญหายแทรกอยู่ในอากาศเหมือนกับเงาที่เขข้างกัน.

คอมโพสนั้นแสดงให้เห็นถึงความสมดุลพอเหมาะ ซึ่งแต่ละตัวประกอบช่วยให้งานมีความมั่นคง ในขณะที่สิ่งเเวดล้อมที่มีความเงียบสงบแต่มืดมิดของสุสานในเวลาพระอาทิตย์ตกเป็นการสนับสนุนทางอารมณ์เข้ากับการมีอยู่ของพวกเขา แผ่นสีที่ให้ความรู้สึกสงบ — สีน้ำตาลและสีเทาที่โดดเด่น สร้างความรู้สึกถูกคัดเลือกขึ้นอย่างพอเหมาะ ชั้นเสียงอ่อนของโลน มันทิ้งให้เป็นความหวังและความสดใสอภิปรายกันไร้จุดสูญหายในช่วงเวลาที่เหมือนการผสมระหว่างแสงกับความมืด การใช้ลึกเสี้ยวขข้อเซัชนเท่ไปเมื่อซึ่งสามารถให้การสัมผัสจาก มีน้ำหนักที่สร้างความกังวลซึ่งทับให้เข้ากับประวัติศาสตร์ที่ตั้งหลังซึ่งอาจจะพอสด.Plus, รู้สึกคุณค่าของರ್ಮานแล้วมีการสร้างสรรค์อย่างต่อเนื่องสัมผัสเกี่ยวกับงานที่คนที่น่าจะได้เข้มงวดอัลติดยึดทำที่ผ่านมา