งานศิลปะนี้แสดงฉากที่มีสามร่างแกะสลักด้วยคุณภาพหยาบกระด้าง เกือบจะเป็นโครงกระดูก ศิลปินได้ใช้เทคนิคที่ชวนให้นึกถึงการกัดกรด โดยมีเส้นที่สื่อถึงรูปทรงด้วยพลังงานดิบและไม่ขัดเกลา องค์ประกอบไม่สมมาตร ดึงดูดสายตาผู้ชมไปยังรูปที่นั่งอยู่ทางด้านซ้ายก่อน ซึ่งเป็นชายที่มีลักษณะใบหน้าที่เด่นชัดและท่าทางเหนื่อยล้า สายตาของเขาถูกส่งไปยังร่างกลาง ผู้หญิงที่คลุมศีรษะ ซึ่งดูเหมือนจะนำเสนอสิ่งของ บางครั้งมีผู้หญิงสาวที่ยืนอยู่ทางด้านขวาเป็นจุดสนใจ ความคมชัดที่รุนแรงและเส้นที่ไม่เปลี่ยนแปลงสื่อถึงความรู้สึกกระสับกระส่ายหรือการใคร่ครวญอย่างมืดมน สะท้อนให้เห็นถึงช่วงเวลาวุ่นวายที่สร้างขึ้น