Το πορτρέτο αποτυπώνει τη φιγούρα ενός άνδρα σε στοχαστική στάση, σαν να έχει διακοπεί στη μέση μιας σκέψης. Είναι ντυμένος με ένα σκούρο, ρέον παλτό με εντυπωσιακό μπλε τελείωμα και το βλέμμα του κατευθύνεται ελαφρώς προς τα πάνω, σαν να κοιτάζει πέρα από τα όρια του δωματίου. Ο φωτισμός υποδηλώνει ένα αμυδρά φωτισμένο στούντιο, με υποδείξεις ατελείωτων καμβάδων και τα εργαλεία της τέχνης διάσπαρτα γύρω του.

Η αριστοτεχνική χρήση του φωτός και της σκιάς από τον καλλιτέχνη, οι πλούσιες υφές του υφάσματος, ο τρόπος που η φιγούρα φαίνεται να αναδύεται από το σκοτάδι, κάνουν το θέμα να φαίνεται τόσο απομονωμένο όσο και βαθύ. Μιλά για στιγμές ενδοσκόπησης, για ένα μυαλό σε δράση, για την ίδια τη δημιουργική διαδικασία. Ο καλλιτέχνης φαίνεται να είχε ως στόχο να αποτυπώσει όχι μόνο την ομοιότητα, αλλά και την ψυχή του υποκειμένου.

Το συνολικό αποτέλεσμα είναι μια ήρεμη αξιοπρέπεια και πνευματική περιέργεια, ένα παράθυρο σε μια στιγμή δημιουργικής μοναξιάς.