Het kunstwerk toont een jonge Bretonse vrouw die aan de kust staat. Ze is weergegeven met een zekere naïviteit, wat deel uitmaakt van haar charme. Haar blik is direct, maar draagt een vleugje melancholie; het is een blik die veel zegt over het leven en de tijd van het Bretonse volk. Het kleurgebruik van de kunstenaar is opvallend: de jurk van het meisje is een koel, gedempt grijs, geaccentueerd door de diepe blauwtinten van haar mouwen en hoofdbedekking. De achtergrond is een mengeling van aardetinten en een dramatische lucht, die zowel de hardheid als de schoonheid van het kustlandschap suggereert.