Dit fascinerende portret vangt een boerin met een expressief gezicht dat door de tijd en het harde werken is gekenmerkt. De opzettelijke keuze voor een zijprofiel benadrukt haar kenmerkende eigenschappen—met name haar lange neus en dunne lippen die lijken een keur aan onvertelde verhalen over te brengen. Gekleed in een eenvoudig hoofdoek, spreekt haar kleding van bescheiden oorsprong, terwijl haar blik, met wijde ogen en een licht open mond, nieuwsgierigheid opwekt. De kunstenaar maakt gebruik van een rijke, maar strenge kleurenpalet, gedomineerd door aardetinten—bruine en grijze tinten die worden benadrukt door het heldere wit van haar hoofddoek, die de aandacht trekt en haar profiel tegen de donkere achtergrond accentueert.

De emotionele impact van dit werk is ongetwijfeld diep. Je kunt bijna de fluisteringen van haar levenservaring en de echo’s van het dorpsleven horen. De techniek van de kunstenaar toont niet alleen bekwaamheid, maar ook een diep begrip van karakter; het lijkt alsof de vrouw uit haar historische context oprijst, haar aanwezigheid hangt in de lucht. In de bredere context van de kunst van de 16e eeuw steekt dit schilderij duidelijk boven andere uit, en is het een deel van de Noordelijke Renaissance, waar de nadruk vaak ligt op de menselijke conditie en de schoonheid van het alledaagse leven en de waardigheid van een bescheiden bestaan.