ภาพเหมือนตนเองนี้ดึงดูดคุณด้วยการจ้องมองโดยตรง ดวงตาของผู้ถูกถ่ายทอดมาพบกับดวงตาของคุณด้วยความเข้มข้นที่น่ากังวล ศิลปินผู้ซึ่งใบหน้าเต็มไปด้วยร่องรอยของชีวิต วางคางไว้บนมือ ท่าทางแห่งการไตร่ตรอง บางที หรือบางทีอาจเป็นการยอมรับอย่างเหนื่อยหน่าย สีสันมืดมน สีน้ำตาลและสีเหลืองเข้มของพื้นหลังให้การปรากฏตัวที่มั่นคงซึ่งเป็นที่มาของสีแดงสดใสของเนคไทและสัมผัสของสีในเสื้อผ้าของศิลปิน

องค์ประกอบนี้สะดุดตา: รูปแบบของผู้นั่งเกือบจะเต็มกรอบ โดยเรียกร้องความสนใจอย่างเต็มที่ของเรา เรากำลังเผชิญหน้ากับชายคนหนึ่งที่เปราะบางแต่มีอำนาจ นี่ไม่ใช่ภาพลักษณ์ที่ขัดเกลาและเป็นอุดมคติ มันเป็นภาพเหมือนดิบๆ ที่ซื่อสัตย์ รอยแปรงที่หนาและพื้นผิวที่ขรุขระกล่าวถึงมือของศิลปิน ความสัมพันธ์ทางอารมณ์ของเขากับผืนผ้าใบ ภาพวาดให้ความรู้สึกหนักอึ้ง เป็นภาพสะท้อนที่จับต้องได้ของช่วงเวลาหนึ่งในเวลาที่เต็มไปด้วยชีวิตของศิลปิน ในพื้นหลัง ภาพวาดเล็ก ๆ น้อยๆ เพิ่มความซับซ้อนเป็นพิเศษ