ผลงานศิลปะชิ้นนี้เป็นภาพเหมือนตนเองที่สะเทือนใจ สะท้อนถึงความปั่นป่วนส่วนตัวที่แสดงออกด้วยพลังที่ไม่สามารถปฏิเสธได้ ผู้หญิงนั่งอยู่ตรงกลาง สายตาของเธอตรงแน่วแน่ แต่งกายด้วยชุดสูทสีเข้มซึ่งช่วยเสริมลักษณะความเป็นชายหญิงของผลงาน เส้นที่เฉียบคมของชุดสูทตัดกันกับผมที่นุ่มสลวยที่ร่วงหล่นรอบตัวเธอ เป็นสายน้ำตกของสิ่งที่เคยมีอยู่ ตอนนี้ถูกตัดขาด การแสดงออกที่เศร้าหมองของผู้หญิงสะท้อนให้เห็นในกรรไกรที่วางไว้อย่างพิถีพิถันที่เธอถือ ด้านบน ข้อความที่เขียนด้วยลายมือเพิ่มอีกชั้นให้กับเรื่องเล่า ให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับอารมณ์และสถานการณ์เบื้องหลังภาพ ศิลปินรายล้อมไปด้วยสัญลักษณ์ของการสูญเสียและการเปลี่ยนแปลง ผมที่ถูกตัดสั้นกระจัดกระจายอยู่รอบตัวเธอ มองเห็นภาพการบอกเล่าบทที่เจ็บปวด