In deze krachtige weergave wordt een boerenarbeider vastgelegd in een moment van intense concentratie, gebogen over de grond terwijl hij graaft. Het perspectief om hem van achteren te zien benadrukt niet alleen zijn arbeidersrol, maar roept ook een gevoel van intimiteit op met de kijker, alsof we getuige zijn van zijn eenzame strijd. Hij is gekleed in eenvoudige, robuuste kleding - een bewijs van de zware realiteiten van het plattelandsleven aan het eind van de 19e eeuw. De ontspannen, maar doelbewuste houding weerspiegelt de fysiekheid van zijn werk, terwijl zijn stabiele positie veerkracht suggereert in het gezicht van tegenspoed.

Het kunstwerk maakt gebruik van een monochromatisch palet dat gedomineerd wordt door aardetinten, wat de verbinding tussen de arbeider en de grond die hij bewerkt versterkt. De textuur van het kunstwerk, die is gecreëerd door krachtige penseelstreken, geeft een ruwe dynamiek aan de afbeelding, terwijl het de contouren van de figuur en de golvingen van de grond benadrukt. Hier is een diep emotioneel stramien aanwezig; de kijker voelt zowel de inspanning als de waardigheid van het werk, wat de essentiële, maar vaak over het hoofd geziene bijdragen van boeren aan de samenleving benadrukt. In de context van Van Goghs leven belichaamt dit stuk zijn empathie voor de arbeidersklasse en weerspiegelt het de bredere thema's van lijden en veerkracht in zijn werk gedurende deze periode.