W tym imponującym dziele widz zagłębia się w życie wiejskiej kobiety starającej się wykopać ziemniaki z ziemi. Pochyla się, jej ciało jest lekko ukryte pod ciężarem pracy, koncentrując się na swoim zadaniu. Van Gogh uchwycił moment ciszy pośród wysiłku; jej silne, spękane dłonie trzymają uchwyt widł, co symbolizuje nie tylko jej pracowitość, ale także godność pracy rolniczej. Za nią znajduje się skromny kosz, niemal pełen owoców jej pracy. Paleta kolorów jest stonowana, dominują ziemiste odcienie brązu i zieleni, co nadaje dziełu mroczny, ale szczery klimat, pozwalający widzowi głęboko połączyć się z walką i determinacją bohaterki.

Kompozycja jest starannie zorganizowana, prowadząc wzrok od kobiety przez teksturowane pole i ku ciężkiemu, ponurem niebu. Wydaje się, że odzwierciedla głębokie uznanie Van Gogha dla pracy manualnej w czasach, gdy industrializacja drastycznie zmieniała krajobraz życia wiejskiego. Emocjonalny wpływ jest bardzo silny; wywołuje uczucia empatii i podziwu wobec osób pracujących, często marginalizowanych w społeczeństwie. Przy użyciu mocnych, ale delikatnych pociągnięć pędzla Van Gogh tworzy narrację, która czci godność pracy, pozostawiając trwały ślad na tych, którzy napotykają ten intymny portret ludzkiej determinacji.