Patrząc na ten obraz, nie można nie dać się wciągnąć w jego głęboką, mroczną atmosferę. Dzieło to wprowadza nas w skromny martwy naturę, z tradycyjnym kuflem piwa, którego teksturowana powierzchnia subtelnie łapie światło, nadając mu niemal trójwymiarowy wygląd na płaskim obrazie. Wokół kufla znajduje się szereg owoców: jabłka, gruszki, a może kilka niezidentyfikowanych kształtów. Każdy owoc został namalowany charakterystycznymi pociągnięciami pędzla Van Gogha - odważnymi i szerokimi, ale jednocześnie delikatnymi, tworząc intymny dialog między każdym obiektem. Użycie światła i cienia jest tu szczególnie wymowne; kontrast między łagodnie oświetlonymi owocami a ciemnym tłem podkreśla ich żywotność i wagę, sprawiając, że cała kompozycja świeci życiem, mimo swojej prostoty.

Paleta kolorów jest stonowana, ale pełna emocji – dominuje w niej ciemny kolor ziemi i stonowane odcienie akcentowane ciepłymi żółcieniami i zieleniami. Ta pozornie monochromatyczna fona stanowi scenę, podkreślając owoce jako gwiazdy tej spokojnej sceny. Dzieło nie tylko zanurza cię w dotykowych jakości kufla piwa i miękkiej skórki owoców, ale także wywołuje uczucie nostalgii; niemal można poczuć chłód kufla w dłoni i słodycz owoców świeżo zerwanych z sadu. Stworzone w okresie, gdy Van Gogh eksplorował swoją własną interpretację martwej natury, ten obraz ujawnia walkę artysty z powierzchownością życia oraz jego pragnienie autentyczności, czystości i odrobiny osobistego kontaktu z każdym przedstawionym przedmiotem.