To mroczna wizja; makabryczny taniec szkieletowych postaci, oświetlony ostrymi kontrastami światła i cienia. Jakbym natknął się na tajny rytuał, ponure zgromadzenie z zaświatów. Scena jest gęsto zaludniona; postacie są poskręcane w walce, podtrzymywane przez chude nogi, ich twarze zredukowane do pustych oczodołów i rozdziawionych ust, wykrzywionych w niemych krzykach lub mrożącym krew w żyłach śmiechu, niosących się nawzajem. To jak koszmar senny, który stał się rzeczywistością, postacie wydają się obciążone niewidzialnym ciężarem, być może ciężarem grzechu, śmiertelności lub samego ludzkiego losu. Prawie słyszę skrobanie igły do trawienia, gorączkową energię artysty, gdy graweruje ten mrożący krew w żyłach obraz. Surowość linii, brak żywych kolorów, tylko wzmacnia emocjonalny wpływ; to nie scena dla osób o słabych nerwach.