Dzieło prezentuje panoramiczny gobelin, głęboką medytację nad samym istnieniem. Postacie, oddane z celowym uproszczeniem, zamieszkują krajobraz, który wydaje się zarazem ziemski i pozaziemski; miejsce, gdzie to, co przyziemne i mistyczne przeplatają się. Jestem przyciągany przez narrację o etapach życia, od dzieciństwa do starości, nawiązując do cyklicznej natury ludzkiego doświadczenia. Kompozycja podzielona jest na odrębne grupy, z których każda reprezentuje różne aspekty życia, od postaci kwestionujących po spokojne, oraz postać z uniesionymi ramionami, która wydaje się szukać odpowiedzi z góry.

Żywe kolory, zwłaszcza użycie głębokich błękitów i ciepłych odcieni ziemi, tworzą poczucie spokoju i napięcia. Zastosowanie farby, z jej celowymi pociągnięciami pędzla, dodaje pierwotnego piękna dziełu sztuki. To zaproszenie do zagłębienia się w tajemnice naszej własnej egzystencji. Istnieje poczucie tajemnicy, ciężkości, która porusza głęboko, wzywając widza do kwestionowania i badania kondycji ludzkiej.