ในผลงานที่ซาบซึ้งใจนี้จากปลายศตวรรษที่ 19 ผู้ชมได้พบกับพอร์เทรตที่ดึงดูดใจของหญิงสาวคนหนึ่งที่แต่งตัวไว้ทุกข์ สีหน้าที่หม่นหมองของเธอเต็มไปด้วยอารมณ์ เธอยืนอยู่เฉียงเล็กน้อย สายตาของเธอจ้องไปข้างนอก เชิญชวนเราเข้าสู่โลกอันซับซ้อนของเธอ ความลึกของชุดสีดำของเธอตัดกับสีผิวอันซีดเซียวของเธออย่างชัดเจน ทำให้เห็นรูปลักษณ์ที่ละเอียดอ่อนของเธอ ตอนผมของเธอถักเป็นเส้นๆ เป็นสัญลักษณ์ของยุคที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้ผ้าคลุมสีดำที่กรอบกรุงรอบใบหน้าของเธออย่างสง่างาม การออกแบบนี้เน้นถึงน้ำหนักทางอารมณ์ที่เธอแบกรับไว้ สะท้อนอยู่ในตะกร้าเล็กๆ ข้างๆ ซึ่งมีคำว่า 'EST.' - สัญลักษณ์ที่สร้างความอยากรู้และสร้างการพิจารณาถึงเรื่องราวของเธอ

เทคนิคการวาดของ Millais เป็นที่น่าทึ่ง ด้วยการใช้แปรงที่ชำนาญในการจับความจริงของเนื้อสัมผัสและแสง ทำให้ฉากมีชีวิตชีวามากขึ้น พื้นหลังนั้นน้อยนิดเมื่อเปรียบเทียบกับตัวแบบ ทำให้เธอมีอำนาจมากขึ้น เหมือนกับว่าเธอเป็นความทรงจำที่ผุดขึ้นมาจากอดีตที่ถูกลืม สีในผลงานส่วนใหญ่จะมีการใช้สีดำและน้ำตาลเข้ม ทำให้เกิดน้ำหนักและความรู้สึกที่ต้องหันกลับไปพิจารณา ราวกับว่ามันสะท้อนให้เห็นถึงประเพณีการไว้ทุกข์ในยุคของเธอ ทุกสิ่งในการผืนผ้าต่อเติมความเป็นคนครอบคลุมประสบการณ์ทางอารมณ์ หนุนให้ผู้ชมรับรู้ถึงน้ำหนักของความสูญเสียและการคิดทบทวน ช่วยให้หัวใจของพวกเขาได้รับผลกระทบอย่างน่าเชื่อถือ Millais ชวนเราเข้ามาในช่วงเวลาอันสนิทสนมนี้ ชักจูงเราที่จะพิจารณาเรื่องราวที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเงียบในภาพเขียน ผลงานนี้มีความสำคัญไม่เพียงแค่ด้านความสวยงาม แต่ยังอยู่ในขอบเขตต่างๆ ของอารมณ์ของมนุษย์และสภาพสังคมในยุคสุดท้ายของวิคตอเรียซึ่งการแสดงออกถึงความเศร้าโศกและการจดจำเป็นส่วนสำคัญของชีวิตอย่างแท้จริง