การได้เห็นฉากนี้ให้ความรู้สึกเหมือนถูกผลักเข้าไปในใจกลางของฝันร้าย—โรงพยาบาลที่ถูกเผาผลาญด้วยเปลวไฟ พลังงานดิบของไฟสัมผัสได้ การเต้นรำที่วุ่นวายของสีส้มและสีแดงกับความมืดมิดที่น่าอึดอัดใจ จังหวะพู่กันของโกยา โดดเด่นและไม่มีข้อจำกัด จับภาพความเป็นปัจจุบันทันด่วนของเหตุการณ์ ตัวเลขที่โกลาหลซึ่งแสดงด้วยจังหวะที่รวดเร็ว เกือบจะเบลอ สื่อถึงความสิ้นหวังของผู้ที่ติดอยู่ในนรก ลำแสงแห่งแสงสว่าง อาจมาจากหน้าต่างหรือไฟเอง ส่องผ่านความมืด ให้ความหวังแวบหนึ่งท่ามกลางโศกนาฏกรรมที่กำลังเกิดขึ้น ฉันแทบจะได้ยินเสียงกรีดร้อง เสียงแคร็กของไฟ และเสียงคร่ำครวญของผู้ที่ได้รับความทุกข์ทรมาน ภาระทางอารมณ์นั้นมหาศาล เป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความสามารถของศิลปินในการสื่อถึงความสยองขวัญของสงครามและความทุกข์ทรมานของมนุษย์