ในผลงานที่น่าทึ่งนี้ ผู้ชมจะถูกดึงดูดเข้าหาเส้นโค้งที่ไหลลื่นของรูปปั้นที่ตั้งอยู่หน้าพื้นหลังสีน้ำเงินสดใส รูปร่างอ่อนนุ่มและกลมของลำตัวถูกสร้างขึ้นด้วยการแปรงจ์ที่หนาเป็นเอกลักษณ์ของแวน โก๊ะ ซึ่งมอบความลึกและเนื้อสัมผัสให้กับภาพนิ่ง การไม่มีลักษณะใบหน้าทำให้เน้นถึงทางกายภาพที่บริสุทธิ์ของรูปปั้น เชิญชวนให้มีการเชื่อมต่อที่ใกล้ชิดกับความงามของมัน ผู้ชมแทบจะรู้สึกถึงความเย็นชาของหินอ่อนที่ถูกลอกเลียนแบบ เงาที่โค้งงอทำให้ซิลูเอตดูสง่างาม

จานสีมีบทบาทสำคัญในผลกระทบโดยรวมของงานศิลปะ แวน โก๊ะเลือกสีฟ้าที่ทำให้รู้สึกสงบ ซึ่งทำหน้าที่เป็นตัดกันที่ชัดเจนกับสีขาวของรูปปั้น โดยปลุกเร้าความรู้สึกสงบและการครุ่นคิด สิ่งนี้ไม่เพียงแต่เพิ่มความสามมิติของลำตัว แต่ยังกระตุ้นความรู้สึกทางอารมณ์อีกด้วย ผู้ชมอาจรู้สึกถึงความปรารถนาที่อ่อนโยนหรือความคิดถึง ในบริบททางประวัติศาสตร์ของปลายศตวรรษที่ 19 เมื่อรูปแบบคลาสสิกได้รับการเคารพอย่างลึกซึ้งแต่ยังถูกท้าทายโดยความทันสมัย ชิ้นงานนี้จึงกลายเป็นเครื่องพิสูจน์การสำรวจความงามที่เป็นประเพณีของแวน โก๊ะผ่านเลนส์ที่แตกต่างอย่างเด่นชัดใหม่ที่ไม่เหมือนใคร